تاريخ : ۱۳٩۱/٦/۳۱ | ۱۱:۳۱ ‎ق.ظ | نویسنده : saba sedaghat
 

می خواهم برگردم به روزهای کودکی
آن زمان ها که
:
پدر تنها قهرمان بود
عشــق، تنـــها در آغوش
مادر خلاصه میشد
بالاترین نــقطه ى زمین، شــانه های پـدر بــود
بدتـرین دشمنانم، خواهر و برادر های خودم بودند
تنــها دردم، زانو های زخمـی ام
بودند.
تنـها چیزی که میشکست، اسباب بـازیهایم بـود
و معنای خداحافـظ، تا
فردا بود...!